Le meilleur de Montenegro: Osmanaga moskee

Twaalf dagen was ik in Montenegro. Het was er cool en mooi. Omdat het steeds verder weg begint te raken door dagelijks gedoe vertel ik hier de komende tijd waarom Montenegro de shit is.

Osmanaga moskee

Vanuit Nederland kan je niet direct naar Montenegro vliegen, dat doe je vanuit België. Vanaf Brussel Charleroi vlieg je binnen iets meer dan twee uur naar Podgorica, de Montenegrijnse hoofdstad. Volgens de meeste websites en gidsen over Montenegro is Podgorica niet echt the place to be: gewoon een plek waar je hooguit een nachtje verblijft als je de volgende dag je vliegtuig moet  halen.

Reisgenoot en ik verwachtten dus het ergste. Het viel echter reuze mee. De hostess van het hostel waar we verbleven drukte ons een stadsplattegrond in de hand en wees ons zo tien dingen aan die we konden doen. We banjerden door de stad, aten wat en sloegen zomaar wat straatjes in.

In een van die straatjes stond een moskee. Dat kwam mooi uit, want ik wou deze vakantie graag een moskee bekijken. Als een echte toerist liep ik om het gebouw heen en maakte foto’s. Toen klonk de oproep voor het middaggebed. Omdat ik een echte toerist ben liet ik mij niet afleiden en ging door met fotograferen.

Een meneer liep langs ons en vroeg: ‘Do you like it?’ We antwoorden bevestigend. ‘Do you want to take a look inside?’ Voor we het wisten stonden we op onze sokken in de moskee. De meneer die ons had binnen gelaten nam ons mee de trap op, naar het balkon. ‘You can watch here. Take pictures if you want.’ Kalm liep hij de trap af en liep naar de plek waar een handjevol mannen zich hadden verzameld voor het gebed. De oproep voor het gebed ging door. Buiten klonk de oproep alsof iemand een oude casette had opgezet, maar het werd dus live gedaan met microfoon.

Daarna kwam het daadwerkelijke gebed. In volledige kalmte. Ik vond het zelf volkomen ontspannend, al verstond ik niets van wat er gezegd werd. Wellicht was dat, en de herhalingen van het knielen en buigen, wat me zo rustig maakte. Een jongetje dat in de moskee aan het spelen was deed af en toe de gebedsoproep na. Niemand die hem tot stilte maande. De vijf biddende mannen waren totaal niet bezig met wat er om hen heen gebeurde.

Na afloop vroeg de meneer die ons had binnen gelaten wat we er van vonden. Ik bedankte hem voor zijn gastvrijheid en vertelde hem dat ik het een bijzondere ervaring vond. Dit was mijn eerste keer in een moskee. En hopelijk niet de laatste.

2014-07-14 13.23.19
2014-07-14 13.04.42

Advertenties

Le meilleur de Montenegro (1)

Twaalf dagen was ik in Montenegro. Het was er cool en mooi. Omdat het steeds verder weg begint te raken door dagelijks gedoe vertel ik hier de komende tijd waarom Montenegro de shit is.

Bussen

In Montenegro reis je, mits je geen auto hebt en geen gebruik maakt van het ene spoortraject in het land, per bus. Een auto is eigenlijk de beste optie, want dan kom je overal. Montenegrijnen rijden echter als bezetenen. Dat is niet erg, maar als Hollander ben je gewend aan 539 verkeersregels en is het al vreselijk eng om naar de verkeersgebruiken in Montenegro te kijken, laat staan achter een stuur te kruipen. Oh ja en ik kan niet autorijden.

De bus dus. Prima optie, want wat goed is voor de lokale bevolking, kan nooit slecht zijn voor ons toeristen. Er is airco, de meeste bussen zijn ruim en de busreis kost bijna niets. Het duurste ritje was, schrik niet, 9 euro.

Het allerfijnst was echter het simpele karakter van het openbaar vervoer. Er is geen OV-chipkaart. De hemel! Nergens registreren met 100 bewijzen dat je echt bestaat en dat je echt het recht hebt om met het OV te reizen. Geen gedoe met automaten. Sterker nog: er zijn niet eens kaartenautomaten. Een kaartje koop je aan het loket. Bij een mens. Of je gaat naar het loket, waar het mens zegt: “boes, in boes”. Dat betekent dat je je kaartje in de bus moet kopen en dat het mens achter het loket is ingehuurd om te zeggen dat mensen hun kaartje in de bus moeten kopen.

In de bus, doorgaans een touringcar, koop je je kaartje bij de conducteur. De conducteurs zijn uiteenlopende types. Een greep: een oude hoestende mannetjes, ranke 19-jarige meisjes en stoere jongens met sigaret in de mondhoek. Het meest bijzondere was echter “de prostituee”, zoals Reisgenoot graag aan haar refereert.

We zagen haar staan op het busstation van Herceg Novi. Rode stilleto’s, strakke panter legging, rood korset, geblondeerd haar en de meest roze lippenstift die op de Balkan verkrijgbaar is. De prostituee liep af en aan, waardoor ze nog geloofwaardiger was als prostituee: ze was klanten aan het scoren. Ze verkocht echter niet zichzelf, maar buskaartjes. Ze hielp ons door continu te roepen dat de bus waar wij naast stond naar Tivat zou gaan. Wij geloofden haar niet, want ze zag er toch echt niet uit alsof ze voor een busmaatschappij werkte.

Uiteindelijk heeft de prostituee ons netjes naar Tivat gebracht. Bedrijfskleding is een verschrikkelijk overschat fenomeen.

Bus Montenegro

De beste plek op aarde is in Lille

De meeste Fransen zouden me keihard uitlachen om bovenstaande bewering. Lille ligt in Nord-pas-de-Calais, een gebied wat gelijk staat aan armoede, rare accentjes en onmenselijke kou. Tenminste, als we de stereotypen moeten geloven. Ik vond Lille de shit. Aardige mensen (die Nederlands proberen te spreken als ze merken dat je uit Nederland/Vlaanderen komt), niet de Parijse opgefokte arrogance en lekker eten (al ziet het er soms uit als kots).

De beste plek op aarde is Le Café-Livres. Het is een café annex tweedehands boekenwinkeltje met krakende stoeltjes waar je niet op moet gaan zitten als je 150 kilo weegt. Overal waar je kijkt zijn boeken. Je kunt er koffie drinken, worst eten en soep slurpen. Overal waar je kijkt zijn boeken. Het publiek is divers: niet alleen het coole hipstervolk uit Lille, maar ook vijftig plussers en Engelse toeristen die moeite doen om Frans te spreken. Overal waar je kijkt zijn boeken. De eigenaresse is aardig en babbelde met mij in het Frans. Overal waar je kijkt zijn boeken. Je kunt er spelletjes doen. En ohja: overal waar je kijkt zijn boeken.

Kortom: mijn plek. Van een stedentrip wordt je doorgaans alleen maar moe, maar na twee uurtjes koffie drinken en lezen in dit café was ik volkomen uitgerust. En teleurgesteld dat we weg moesten en dat ik het cafeetje niet in mij tas kon meenemen. En vol knagende ideetjes over of zoiets in Utrecht zou werken.

2014-03-29 14.56.53 2014-03-29 14.56.58 2014-03-30 17.45.28 2014-03-30 17.45.32

Bloggen: het verhaal van falen

Beste lezer,

Dit is een biecht. Het lukt me niet, dat bloggen. Beter gezegd: het lukt me niet meer.

Op mijn veertiende begon ik een livejournal, waarop ik dagelijks schreef hoe stom mijn moeder was, hoe dom mijn klasgenoten waren, wat een toffe band Nightwish wel niet was en hoe zielig ik mezelf wel niet vond omdat ik in Hoogvliet woonde. Twee jaar later begon ik een web-log. Ik schreef nog steeds over hoe cool Nightwish was (en hoe erg het was dat de leadzangeres eruit ging en hoe hard ik daar met vriendin Marloes om huilde), maar ook over boeken, films, het ontzettend slechte onderwijs op mijn middelbare school en mijn toekomstplannen. Elke dag minstens één post. Mensen bezochten mijn blog en reageerden.

Toen kwam Twitter, studeren, stoppen met studeren, twee jaar van keihard werken in de ballentent van Hans Breukhoven en weer beginnen met studeren. Af en toe begon ik weer opnieuw met bloggen. Het lukte niet meer. Niet zoals toen. Het is niet dat ik minder te vertellen heb, maar er is geen ruimte meer in mijn hoofd om het uit te werken. Ik prop wat ik vind in 140 tekens, plant het op Twitter en ga weer verder met het analyseren van een film, een stukje schrijven voor Cineville of keihard studeren voor een tentamen. Af en toe krabbel ik iets in mijn notitieboekje met het idee: uitwerken. Het gebeurt echter nooit. Als ik echt rust wil lees ik een boek of kijk ik iets doms op televisie en ben ik al blij dat ik daar mijn aandacht bij kan houden.

De afgelopen weken borrelde er van alles. Ik wil vertellen hoe het is om weer actief Frans te leren en hoe ik zo meer leer over Frankrijk. Ik ben steeds meer geïnteresseerd in Afrika en de geschiedenis van de Afro-Amerikanen. Hoe ik Rotterdam al jaren heel erg mis. Ik wil nu eens uitgebreid vertellen waarom de serie Treme zo cool is. Over die mooie speech van schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie. Hoe 12 Years a Slave een lichamelijke uitwerking op mij had. Hoe fantastisch het was om eindelijk Françoiz Breut live te zien.

Enfin. Het gaat even niet. Ik moet er echt wat op verzinnen. Desnoods bindt iemand me vast op een stoel, al roepend “write, Susan, write!”.

Ohja en die plogs: het werkt gewoon niet voor mij. Ik ben er te lui voor. Sorry Anna-Maria.

Weekend ploque

Croissantjes op zaterdag lalalala.

Croissantjes op zaterdag lalalala.

Hoera. Wetenschapsfilosofie -__-. Ik deed een uur over 5 pagina's. Geen commentaar.

Hoera. Wetenschapsfilosofie -__-. Ik deed een uur over 5 pagina’s. Geen commentaar.

Ik heb een plek op gezicht waar ik van mon mec niet aan mag zitten. Hij plakte dus tape op op mijn wang. Charming.

Ik heb een plek op gezicht waar ik van mon mec niet aan mag zitten. Hij plakte dus tape op op mijn wang. Charming.

Ik werd, nog net niet met geweld, naar buiten gesleept.

Ik werd, nog net niet met geweld, naar buiten gesleept.

Om te studeren. Dat dan weer wel.

Om te studeren. Dat dan weer wel.

Zonnesteek.Nu al.

Zonnesteek.Nu al.

Utreg in de zon.

Utreg in de zon.

Ik at bij Lisa. Dit was niet het hoofdgerecht maar het had gekund.

Ik at bij Lisa. Dit was niet het hoofdgerecht maar het had gekund.

Een mislukte foto van droom-dj-duo Lisa en Dominic. En Iris die lekker door het beeld banjert. Joehoe.

Een mislukte foto van droom-dj-duo Lisa en Dominic. En Iris die lekker door het beeld banjert. Joehoe.

 

Ik deed deze hippe ketting om en ging naar een feestje in Lux, waar Lisa en Dominic dus plaatjes gingen draaien. Gelukkig hebben we daar GEEN foto's van.

Ik deed deze hippe ketting om en ging naar een feestje in Lux, waar Lisa en Dominic dus plaatjes gingen draaien. Gelukkig hebben we daar GEEN foto’s van.

Op brakke zondag maakte ik een smoothie ter compensatie. En thee, jawel.

Op brakke zondag maakte ik een smoothie ter compensatie. En thee, jawel.

Ik keek een documentaire over Alice Walker, de tofste vrouw ter wereld.

Ik keek een documentaire over Alice Walker, de tofste vrouw ter wereld.

Ik lunchte. Met muntsiroop, want dat hoort bij lekker weer.

Ik lunchte. Met muntsiroop, want dat hoort bij  zonnig weer.

Ik deed talloze pogingen tot wetenschapsfilosofie bedrijven, treurig genoeg resulterend in eindeloos Sabrina The Teenage Witch kijken op YouTube.

Ik deed talloze pogingen tot wetenschapsfilosofie bedrijven, treurig genoeg resulterend in eindeloos Sabrina The Teenage Witch kijken op YouTube.

Anderhalve maand in één Ploque. Jaja.

Ik ga lekker geen sorry zeggen wegens niet updaten. In plaats daarvan: plaatjesssss!

Het was filmfestival. Hoogtepunt: Mr. X, een documentaire over regisseur/genie/mysterie Leos Carax

Het was filmfestival. Hoogtepunt: Mr. X, een documentaire over regisseur/genie/mysterie Leos Carax.

Tussendoor was Mooie Woorden in Hofman een kick ass succes. 23 maart is de volgende editie.

Tussendoor was Mooie Woorden in Hofman een kick ass succes. 23 maart is de volgende editie.

We verkochten ook vet hippe tasjes bij Mooie Woorden

We verkochten ook vet hippe tasjes bij Mooie Woorden

Op het filmfestival ging ik, in vergelijking tot voorgaande jaren, belachelijk weinig naar het filmcafé in de schouwburg. Verbeterpuntje.

Op het filmfestival ging ik, in vergelijking tot voorgaande jaren, belachelijk weinig naar het filmcafé in de schouwburg. Verbeterpuntje.

Kassaborrel van het IFFR, alwaar wij in de weer waren met snorren en tijgers.

Kassaborrel van het IFFR, alwaar wij in de weer waren met snorren en tijgers.

De colleges begonnen weer. Verklaring voor geen plogues. Ik heb geen leven meer.

De colleges begonnen weer. Verklaring voor geen plogues. Ik heb geen leven meer.

Zo ziet universitair onderwijs anno 2014 eruit.

Zo ziet universitair onderwijs anno 2014 eruit.

Ik ging op bezoek bij mijn beste vriendin en haar baby. Die laatste was in de anderhalve maand dat ik hem niet gezien had uitgegroeid tot een reus

Ik ging op bezoek bij mijn beste vriendin en haar baby. Die laatste was in de anderhalve maand dat ik hem niet gezien had uitgegroeid tot een reus

Ik ging naar Brussel met Sas.

Ik ging naar Brussel met Sas.

Ik dronk bier in Brussel

Ik dronk bier in Brussel

We sliepen in een vrome steeg in Brussel. (In een huis, uiteraard)

We sliepen in een vrome steeg in Brussel. (In een huis, uiteraard)

We dronken bier in Brussel

We dronken bier in Brussel

Waarom gingen we eigenlijk naar Brussel? Voor Françoiz Breut natuurlijk. We willen haar al eeuwen live zien en het was fantastisch. Nu willen we met haar mee op tournee.

Waarom gingen we eigenlijk naar Brussel? Voor Françoiz Breut natuurlijk. We wilden haar al eeuwen live zien en het was fantastisch. Nu willen we met haar mee op tournee.

We dronken nog meer bier in Brussel

We dronken nog meer bier in Brussel

Dit behoeft geen verdere uitleg. In Brussel, nog steeds.

Dit behoeft geen verdere uitleg. In Brussel, nog steeds.

Het laatste biertje in Brussel.

Het laatste biertje in Brussel.

We hielden geen lange voorwerpen boven het spoor in Brussel, law-abiding citizens als wij zijn

We hielden geen lange voorwerpen omhoog in Brussel, law-abiding citizens als wij zijn

Na Brussel was ik ziek. Ik sliep, in het bed van mijn vriendje, want die kreeg ik ook nog eens in de afgelopen anderhalve maand.

Na Brussel was ik ziek. Ik sliep, in het bed van  mon mec, want die kreeg ik ook nog eens in de afgelopen anderhalve maand.

Vrijdag was ik opgeknapt en kocht boeken bij De Slegte. Alles twee euro. Ik mocht er vijf kopen van mezelf en verliet het pand met acht. Iets ging mis.

Vrijdag was ik opgeknapt en kocht boeken bij De Slegte. Alles twee euro. Ik mocht er vijf kopen van mezelf en verliet het pand met acht. Iets ging mis.

Ploque, 22 januari

Goedemorgen, ook namens mijn bedpartner. Jaloers heren?

Goedemorgen, ook namens mijn bedpartner. Jaloers heren?

Morning face

Morning face

Ik las verder in Dus Ik Ben

Ik las verder in Dus Ik Ben

Op weg naar Rotterdam voor een kassadienst op het IFFR

Op weg naar Rotterdam voor een kassadienst op het IFFR

Rotterdamse gebouwen. I love it.

Rotterdamse gebouwen. I love it.

Het is al flink gezellig in De Doelen

Het is al flink gezellig in De Doelen

Goodiebag!!!

Goodiebag!!!

Dringen bij de vrijwilligersbalie

Dringen bij de vrijwilligersbalie

Terug naar 030

Terug naar 030

Moe. En het festival moet nog beginnen

Moe. En het festival moet nog beginnen

Pakezel is my middlename deze week

Pakezel is my middlename deze week

Jaren '90 Onderweg Naar Morgen kijken. Oh die truien.

Jaren ’90 Onderweg Naar Morgen kijken. Oh die truien.

 

 

 

 

Ploque 21 januari

Meer dan de helft van Nederland staat vroeger dan dit tijdstip op, ik weet het. Ik ben er echter niet voor gemaakt.

Meer dan de helft van Nederland staat vroeger dan dit tijdstip op, ik weet het. Ik ben er echter niet voor gemaakt.

Koffie.

Koffie.

Metrostation Tussenwater. Valt best mee qua lelijkheid

Moguh

wpid-20140121_085240.jpg

De trap op hollen in De Doelen. Eerste callcenter dienst voor het filmfestival

De trap op hollen in De Doelen. Eerste callcenter dienst voor het filmfestival

Filmfestival lunch nuttigen achter de computer. De eerste in een reeks van 10.

Filmfestival lunch nuttigen achter de computer. De eerste in een reeks van 10.

Ik hou heel erg van de stilte backstage

Ik hou heel erg van de stilte backstage

Kijk eens hoe mooi. Het nieuwe Rotterdam Centraal.

Kijk eens hoe mooi. Het nieuwe Rotterdam Centraal.

Hoofdingang De Doelen. Komende 10 dagen zitten we daar lekker met zijn allen vast in de draaideur. Het filmfestival is knus en zorgt voor saamhorigheid

Hoofdingang De Doelen. Komende 10 dagen zitten we daar lekker met zijn allen vast in de draaideur. Het filmfestival is knus en zorgt voor saamhorigheid.

Met de tram in plaats van de metro. Kruiskade is mijn lievelingsplek.

Met de tram in plaats van de metro. Kruiskade is mijn lievelingsplek.

Oma (87) kwam eten voor mijn vaders verjaardag. Ze keek vakantiefoto's op de I-pad.

Oma (87) kwam eten voor mijn vaders verjaardag. Ze keek vakantiefoto’s op de I-pad.

Ik keek naar een superspannend item op Animal Planet: een Ethiopische stam joeg in een gammele houten kano op krokodillen, in het holst van de nacht.

Ik keek naar een superspannend item op Animal Planet: een Ethiopische stam joeg in een gammele houten kano op krokodillen, in het holst van de nacht.

Ploque, 20 januari

Deze dag bestond uit het grote inpakken uitstellen. Lui zijn. Ongelooflijk lui zijn. Weinig te zien dus.

Mogûh

Mogûh

IFFR kaartjes bestellen!

IFFR kaartjes bestellen!

Lunch

Lunch

Ik kon mezelf nog net uit bed takelen om boeken op de post te doen

Ik kon mezelf nog net uit bed takelen om boeken op de post te doen

Avondeten was pastinaaksoep. Nee niet zelf gemaakt, je kent me toch?

Avondeten was pastinaaksoep. Nee niet zelf gemaakt, je kent me toch?

Inpakken uitstellen to the max: een maskertje

Inpakken uitstellen to the max: een maskertje

Eindelijk bepakt en bezakt op weg naar 010

Eindelijk bepakt en bezakt op weg naar 010

Begonnen in Dus ik ben van Stine Jensen en Rob Wijnberg

Begonnen in Dus Ik Ben van Stine Jensen en Rob Wijnberg

Ook Rotterdam  Centraal is in IFFR sfeer. Zo gaaf hoe het festival altijd de hele stad overneemt.

Ook Rotterdam
Centraal is in IFFR sfeer. Zo gaaf hoe het festival altijd de hele stad overneemt.

In de metro

In de metro

Bij moeders thuis viel ik meteen met mijn neus in de boter: Surinaamse cake!

Bij moeders thuis viel ik meteen met mijn neus in de boter: Surinaamse cake!

En Spoorloos, waarin Derek het nogal vreemd vond dat niet iedereen hem meteen binnen liet. Sukkel.

En Spoorloos, waarin Derek Bolt het nogal vreemd vond dat niet iedereen hem meteen binnen liet. Sukkel.

Ploque, 19 januari

Croissantjes ontbijt!

Croissantjes ontbijt!

Het voordeel van het P-woord is dat je beter om je heen kijkt. Op weg naar de stad zag ik ineens hoe mooi de ingang van het Volksbuurtmuseum is.

Het voordeel van het P-woord is dat je beter om je heen kijkt. Op weg naar de stad zag ik ineens hoe mooi de ingang van het Volksbuurtmuseum is.

Ik kocht winterkleding

Ik kocht winterkleding

Waaronder deze trui

Waaronder deze trui

Het nieuwe Vredenburg

Het nieuwe Vredenburg

Er stond een meisje heel mooi saxofoon te spelen op de hoek van de Drieharingenstraat.

Er stond een meisje heel mooi saxofoon te spelen op de hoek van de Drieharingenstraat.

Ik lunchte

Ik lunchte

Ik streepte er weer op los in het IFFR-program

Ik streepte er weer op los in het IFFR-program

Ik hing mijn Holy Motors affiche op

Ik hing mijn Holy Motors affiche op

Vriend N. kwam langs en we aten enorme friet menu's

Vriend N. kwam langs en we aten enorme friet menu’s

We keken Holy Motors

We keken Holy Motors

En een verontrustende reportage over Noord-Korea.

En een verontrustende reportage over Noord-Korea.

De aankondiging dat ik jaren '90 Onderweg Naar Morgen ging kijken joeg N. het huis uit.

De aankondiging dat ik jaren ’90 Onderweg Naar Morgen ging kijken joeg N. het huis uit.