Nee, niet Parijs. Rotterdam. Terwijl ik naar Paris, Je T’aime keek, dacht ik: waarom is dit er niet over Rotterdam? Ik begon na te denken. Over hoe je zoiets zou moeten realiseren. Al vrij snel dacht ik: laat maar, het bestaat al.
Van 1998 tot 2010 was er Kort Rotterdams. Korte films opgenomen in Rotterdam, over Rotterdam van aankomende filmmakers uit Rotterdam. De films werden ieder jaar gepresenteerd op het International Film Festival Rotterdam. Tijdens mijn eerste jaar als vrijwilliger belandde ik bij zo’n presentatie. Meteen verkocht. Zo verkocht dat het een traditie werd. Ieder jaar móest ik naar dit korte filmprogramma. Ik liet er grote films voor schieten. Honger? Nou en! Kort Rotterdams draait! Moet ik aan een touw aan het plafond hangen omdat er geen plek in de zaal is? Ça m’est égal! Ieder jaar weer.
Tot dit jaar. De subsidiekraan ging dicht. Doodzonde. Voor de filmmakers en voor de stad. Natuurlijk, er worden films gedraaid in Rotterdam. Amsterdam blijft echter de boventoon voeren (verbeter me als het niet zo is, ik wil hier niet de verongelijkte Rotterdammer uithangen). Kort Rotterdams was zo’n mooi project omdat de stad als eerste inspiratiebron diende. En nu bestaat het niet meer. Wat overblijft is een verzameling korte films over de stad waar ik zo ongeveer vandaan kom. Hieronder een van mijn favorieten.
