Wasp

Moe, leeg, kapot
Dat ben ik
In uw voordeel
Want ik plaats
Een mooie film

(Wat een dichtkunst, hè mensen? Move over Jules Deelder!)

The Danish Poet

Nog maar eens een korte film, om het af te leren. The Danish Poet kwam ik tegen tijdens wat gegoogle naar succesvolle Noorse films in de jaren nul. Enfin, dat zijn er niet veel. Maar The Danish Poet is fenomenaal. Over toeval, wat als en hoe kunst mensen bij elkaar brengt

Sniffer

Zie hier het filmpje dat de komende week mijn leven gaat beheersen door toedoening van het vak Filmanalyse. Nu vind ik het nog mooi. Over een week wil ik Mijnheer Peers, de regisseur, vast iets aandoen. Of ik wil Mevrouw W., mijn docente iets aandoen. Of ik wil het fenomeen Film Studies iets aandoen. Dat zien we dan wel weer.

Stad van mijn hart

Nee, niet Parijs. Rotterdam. Terwijl ik naar Paris, Je T’aime keek, dacht ik: waarom is dit er niet over Rotterdam? Ik begon na te denken. Over hoe je zoiets zou moeten realiseren. Al vrij snel dacht ik: laat maar, het bestaat al.

Van 1998 tot 2010 was er Kort Rotterdams. Korte films opgenomen in Rotterdam, over Rotterdam van aankomende filmmakers uit Rotterdam. De films werden ieder jaar gepresenteerd op het International Film Festival Rotterdam. Tijdens mijn eerste jaar als vrijwilliger belandde ik bij zo’n presentatie. Meteen verkocht. Zo verkocht dat het een traditie werd. Ieder jaar móest ik naar dit korte filmprogramma. Ik liet er grote films voor schieten. Honger? Nou en! Kort Rotterdams draait! Moet ik aan een touw aan het plafond hangen omdat er geen plek in de zaal is? Ça m’est égal! Ieder jaar weer.

Tot dit jaar. De subsidiekraan ging dicht. Doodzonde. Voor de filmmakers en voor de stad. Natuurlijk, er worden films gedraaid in Rotterdam. Amsterdam blijft echter de boventoon voeren (verbeter me als het niet zo is, ik wil hier niet de verongelijkte Rotterdammer uithangen). Kort Rotterdams was zo’n mooi project omdat de stad als eerste inspiratiebron diende. En nu bestaat het niet meer. Wat overblijft is een verzameling korte films over de stad waar ik zo ongeveer vandaan kom. Hieronder een van mijn favorieten.

Au revoir

Ik ga straks naar Parijs. Ik ontken dat ik mijn haar nog moet kammen, de rest van mijn spullen moet inpakken en dat mijn koffie koud wordt. Ik doe alsof ik niet nerveus ben voor de taalcursus die ik vanaf morgen ga volgen. Ik doe alsof ik niet zes jaar geen Frans gesproken heb (mee krijsen met Françoise Hardy uitgezonderd).

Daar plukt u, zeer gewaardeerde bezoeker van dit blog, de vruchten van. Want daardoor keek ik Paris, Je T’aime, de prachtige korte film reeks over de Franse hoofdstad, gemaakt door allerlei beroemde regisseurs. En zo herondekte ik mijn lievelings filmpje: Tuileries van de Coen Brothers. Geniet ervan, ik ga nog even dingen ontkennen.

IFFR: voorpret part 2

Ik ben in Rotterdamse sferen. Morgen gaat het festival van start, zal ik kassa instructies krijgen en is er een verassingsfilm voor vrijwilligers. Maar vandaag was alleen dit beeld op Rotterdam CS al genoeg om mij intens gelukkig te maken:

Van twee films ben ik zeker dat ik ze ga zien. De één is een naar incestueus achtig drama uit (uiteraard) Oostenrijk. De ander, en daar verheug ik mij bijzonder op, is een documentaire over de restauratie van de filmLe voyage dans la lune van pionier Georges Méliès. Dit filmpje uit 1902 heb ik afgelopen semester tijdens mijn studie meerdere malen gezien en dus ben ik, als nerd zijnde, erg benieuwd naar hoe men de restauratie heeft aangepakt. Het eindresultaat wordt ook getoond, compleet met muziek van het Franse popduo Air. Kortom: pret.

T’as de beaux escaliers, tu sais

In 1986 bestond de Cinematheque Française vijftig jaar. Agnès Varda maakte een korte film waarin ze de trappen van het Cinematheque gebouw toont door middel van beroemde trappenscènes in verscheidene films. Een ode aan de cinema en tegelijkertijd een test. Hoeveel films herken jij?