IFFR: voorpret!

Gisteren was mijn favoriete feestdag, of althans een dag die voor mij geldt als feestdag: het programma van het Rotterdams film festival zat bij de Volkskrant! En dat betekent uitgebreid lezen, selecteren en strepen. Het slaat nergens op om dit te doen, want je ziet misschien 5% van wat je aanstreept.

Zo is het vrij onrealistisch dat ik Shame (Steve McQueen) of Le havre (Aki Kaurismäki) zal zien, aangezien iedereen dat wil en ik moet wachten met kaarten bestellen omdat ik vrijwilliger ben. Maar goed, dromen mag best. Wel verheug ik me erg op het Braziliaanse semi-porno programma en het retrospectief van Peter von Bagh, een Finse filmmaker. Finse films boeien mij namelijk mateloos.

Het aandeel Roemeense films viel mij een beetje tegen, aangezien de afgelopen jaren veel werd gesproken over Romanian New Wave. Zo gek ook weer niet, aangezien filmgolven vaak snel kalmeren. Ook jammer: geen lange film uit Estland. Op feestjes stel ik me soms voor als kenner van de Estse cinema – dat is niet zo, maar het breekt wel lekker het ijs – en dan is het toch leuk als je weer eens wat nieuws gezien hebt. Het maakt allemaal niet uit, het is altijd een groot feest in Rotterdam tijdens het film festival. Met Finnen, zonder Esten. Met golven, zonder Shame.